Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Χριστέ μου...

φωτογραφια απο foter.com

Χριστέ μου...σε παρακαλώ βοήθησε με να μην πονάω τόσο καθώς σηκώνω τον δικό μου σταυρό...όταν εσυ έσερνες τον δικό σου σταυρό και αίμα εβγαινε από το αγκάθινο στεφάνι που σου φορέσαν...σκέψου με λίγο σε λίγο που θα αναστηθείς...
Μην με αφήνεις μόνη μου όταν νιώθω ότι έχω αγάπη μέσα μου και αλήθεια...Μην με αφήσεις Χριστέ μου...
Πες μου στις πιο ταπεινές μου προσευχές,πόσο πολύ να αγαπήσω ,πόσες φορές να συγχωρήσω,πόσες φορές να μην εγκαταλείψω,πόσες φορές να μην πονάω,πόσες φορές να μην φοβάμαι...πόσες φορές να είμαι στον σωστό δρόμο...
Μήπως δεν αγαπάω πολύ...;
Mήπως δεν συγχωρώ όσο πρέπει...;
Μήπως εγκαταλείπω εύκολα...;
Μήπως δεν έχω πονέσει αρκετά...;
Μήπως δεν έχω ζήσει αρκετό φόβο...;
Μήπως δεν είμαι στον σωστό δρόμο...;
Εδώ στο κρεββάτι που είμαι και υποφέρω...αρκετό χρόνο...αρκετά χρόνια...Φέρε κοντά μου μερικούς ανθρώπους που να αγαπάνε πολύ...που να συγχωράνε,που να μην εγκαταλείπουν εύκολα,που να έχουν πονέσει,να έχουν φοβηθεί αλλά να μην πτοούνται,φέρε μου μερικούς ανθρώπους που βρίσκονται σε σωστό δρόμο...
Είμαι εδώ μόνη και περιμένω την Ανάσταση σου Χριστέ μου...
Θέλω να σου κρατήσω λίγο το χέρι να νιώσω ασφάλεια...
Δώσε σε μας τους πονεμένους και μόνους ανθρώπους λίγη από την Ανάσταση σου...
Μία,δύο τρεις ψυχές που ποτέ να μην μας αφήνουν μόνους...εκεί στις δύσκολες στιγμές να είναι εκεί δίπλα μας...μόνο με αγάπη,αλήθεια,και ανιδιοτέλεια...Χριστέ μου ταπεινά σε παρακαλώ...